Proszę Wróć.

Proszę Wróć.

Wróciłem do Ciebie ukochana,
wróciłem, by móc z Tobą być.
Wróciły moje myśli,plany,
obudziły sen, co przestał śnić,
Nareszcie spełnia się marzenie,
o Tobie, o nas, dzieciach, dniach.
Nie chcę , by było to wspomnieniem,
chcę kochać Was, więc idę tam.

Chcę resztę życia z Tobą spędzić,
zapomnieć już o latach złych,
spędzonych w pustce.Życia przędzy
połączyć chcę jedwabną nić.
Skłamałaś, bo tak Ci kazali,
odeszłaś, gdzieś, daleko w świat.
Chociaż byliśmy jeszcze mali,
kochałem,kocham tyle lat.

Proszę Cię, okaż swoje serce,
Pokaż to wszystko, co w nim tkwi.
W bezkresnej życia poniewierce,
miłością moją jesteś Ty.
Zawsze kochałem tylko Ciebie,
widziałem Ciebie w swoich snach.
Przysięgłem w duchu,będę czekał,
choć nie wiem ile jeszcze lat.

Nie da się żyć, wiesz dobrze o tym,
osobno, gdzieś w pogoni dnia.
Nie da się zgubić przeznaczenia,
bo dla mnie Ty, dla Ciebie ja.
Stało się, życie oszukało,
uczucia nasze wspólne dni.
Dla tego mi kogoś brakowało,
tym kimś Wiedz jesteś właśnie Ty.

Więc wróć proszę do mnie, jak echo,
jak dzień,jak sen, jak ciepły wiatr.
Bo jesteś ciągle mym oddechem,
Dla ciebie mój wiruje świat.
Marzeniem jest, byś powróciła.
Justynkę weź, Dawidka też,
bo Kocham cię, bo Tyś jedyna.
A reszta?Myśl sobie co chcesz.

17.05.2007 Roman Kręplewicz